شيرويه ساسانى مىرسانند ، و برخى آورده‌اند كه دودمان برمك از عصر اردشير بابك همه وزير و وزيرزاده بودند و كتاب‌ها در شيوه ملك‌دارى و وزارت و سيرت فرمانروايان نوشته‌اند . 1 . برمك در سدهء اوّل ق اسلام آورد و با انبوهى از ملازمان و چاكران به روزگار هشام بن عبد الملك به دربار خلافت پيوست ( همان‌جا اسلام آورد ) و مقامى ممتاز و ارجمند يافت . اين برمك در نجوم و حكمت و طب چيره‌دست بود و مسلمة بن عبد الملك را مداوا كرد ، و عبد الجليل يزدى در كتاب تواريخ آل برمك آورده است كه خليفه نيز اقطاعات بزرگ به او داد و از بازگشتش به خراسان ممانعت كرد . 2 . خالد برمك : دومين عضو بلندپايه و شناخته‌شده برمكيان در دستگاه خلفاست كه مسلمان زاده شد ، امّا مورخان درباره تاريخ و چگونگى پيوستن خالد به عباسيان اطلاع چندانى به دست نداده‌اند ، امّا به گونهء بود كه وقتى سفاح به خلافت نشست خالد را رياست ديوان جند ( - لشكر ) و خراج داد ، او در اين مقام مهارت نشان داد و از نزديكان خاص سفاح شد ، چنان‌كه گفته‌اند : زنان خالد و سفاح فرزندان يكديگر را شير مىدادند و دختران ايشان بر يك بستر مىخفتند . چون منصور به خلافت رسيد خالد را بر منصبش ابقا كرد . خالد در دستگاه منصور چنان محبوبيّت يافت كه گفته‌اند لشگريان طبرستان صورت او را بر سپر خويش نقش مىكردند ، چرا كه او مدتى حكمران فارس و طبرستان بود ، توانايى او در ادارهء فارس و رى و طبرستان چنان بود كه مأمور سركوب شورش‌ها مىشد . در اوايل خلافت مهدى عباسى ( 158 - 169 ق ) خالد مأمور حكومت رى